پل سیاه اهواز

پل در دوره‌ی پهلوی اول و هم‌زمان با گسترش راه‌آهن سراسری ایران ساخته شد تا خط آهن از کارون عبور کنه. این سازه در سال ۱۳۷۸ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد. رنگ سیاه بدنه و پایه‌ها هم باعث شد نام پل سیاه بین مردم رایج بشه.

کار اصلی پل عبور قطاره و بخشی از مسیر راه‌آهن جنوب به حساب میاد. خط آهن بندر امام خمینی از این راه به شبکه‌ی سراسری وصل می‌شه. بنابراین سازه فقط یه نشانه‌ی شهری کنار کارون نیست و برای ارتباط ریلی دو سوی رود ساخته شده.

• طول پل حدود ۱۰۵۰ متر و عرضش حدود شش متره؛ مسیر فلزی اون روی رود کشیده شده.
• پی‌های بتنی روی بستر سنگی کارون قرار گرفتن و وزن سازه‌ی فلزی رو تحمل می‌کنن.
• پل ۵۲ پایه داره و تکرار پایه‌ها در امتداد رود از مشخصه‌های شکل سازه‌ست.
• در دو طرف مسیر قطار، گذرگاه‌های باریک حدود یک‌متری در طراحی پل در نظر گرفته شده.

لقب پل پیروزی به حمل آذوقه، نیرو و مهمات در جنگ جهانی دوم برمی‌گرده. این بارها از مسیر راه‌آهن به سوی ارتش شوروی می‌رفتن و پل بخشی از راه تدارکات متفقین بود.