حمام چهارفصل

حاج محمدابراهیم خوانساری در زمان احمدشاه قاجار این حمام رو ساخت. ساختمان در سال ۱۳۷۳ به موزه تبدیل شد و در اوایل دهه‌ی ۱۳۸۰ هم مرمتش کردند. ثبت ملیِ بنا به سال ۱۳۵۵ برمی‌گرده؛ کاشی‌کاری‌ها و فضاهای حمام هنوز بخش مهمی از دیدن مجموعه‌اند.

حمام برای شست‌وشو ساخته شده و بخش‌های مردانه، زنانه و قسمتی جدا برای اقلیت‌های مذهبی داشته. گرمخانه‌های خصوصی و عمومی، خزینه و آب‌انبار نیازهای حمام رو فراهم می‌کردند. کف بنا حدود سه متر پایین‌تر از خیابونه تا آب کهریز راحت‌تر به خزینه برسه.

• سربینه‌ی زنانه گنبدی یکپارچه و بدون ستون داره؛ سربینه همون فضاییه که پیش از رفتن به گرمخانه استفاده می‌کردند.
• حوض صلیبی‌شکلِ سربینه با سنگ سیاه ساخته شده و برای پاشوییِ کسانی بوده که از حمام گرم بیرون می‌اومدند.
• کاشی‌ها نقش گل و پیچک، درخت انگور، سرو و صنوبر و پرنده‌هایی روی شاخه‌ها رو نشون می‌دن.
• در میان تصویرهای کاشی، نبرد شیر با اژدهای چندسر و شیر با گاو، کنار نقش نظامی‌هایی با لباس دوره‌ی قاجار دیده می‌شه.
• کف خزینه‌ی اصلی رو یه ورقه‌ی مسیِ یکپارچه پوشونده و زیرش گلخن قرار داشته؛ آب با لوله‌های سفالی به بخش‌های حمام می‌رسیده.