امامزاده شاهزاده زینب خاتون

بنای بقعه رو به دوره‌های صفوی و قاجار نسبت می‌دن و توی سال ۱۳۷۸ وارد فهرست آثار ملی ایران شد. این نسبتِ چنددوره‌ای رو نباید به معنیِ هم‌زمان‌بودنِ همه‌ی جزییاتِ نما و پوششِ گنبد دونست؛ زمانِ دقیقِ اجرای هر بخش روشن نیست.

این بنا به نام زینب خاتون شناخته می‌شه و محل زیارتِ مردمِ منطقه‌ست. برای دیدنِ معماری، شکلِ بلندِ گنبد رو از فاصله نگاه کن و بعد به قاب‌های آجریِ ورودی نزدیک‌تر شو. اگه امکان ورود بود، حرمتِ فضای آرامگاهی و رفت‌وآمدِ زائرها رو رعایت کن.

• گنبدِ نوک‌تیز با پوششِ فیروزه‌ای، خط‌های عمودیِ آبیِ تیره داره؛ امتدادِ اون‌ها رو تا نوکِ پوشش دنبال کن.
• زیرِ گنبد، پایه‌ای چندضلعی با قاب‌های تزیینی قرار گرفته؛ این بخش رو بینِ بدنه و پوششِ بلندِ بالا ببین.
• دو طرفِ ورودی، طاق‌نماهای آجری با قوسِ نوک‌تیز قرار دارن؛ قاب‌بندیِ اون‌ها رو با دهانه‌ی اصلی مقایسه کن.
• درِ سبزرنگِ ورودی توی قابِ قوس‌دار نشسته و بالاش شیشه داره؛ اگه همین جزییات باقی بودن، ترکیبِ در و آجر رو ببین.