حسینیه مجتهد دلجو

میرزا محسن مجتهد اردبیلی این حسینیه رو توی دوره‌ی ناصرالدین‌شاه ساخت. بنا توی سال ۱۳۷۶ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شد. توی سال ۱۳۱۸ قمری هم سقف میانی تالارها رو برداشتن و فضای دوطبقه رو به تالارهایی بلندتر تبدیل کردن.

حیاط و طاق‌نماها جای تماشای شبیه‌خوانی بودن و اتاق‌ها، آشپزخانه و شربت‌خانه برای پذیرایی از مهمون‌ها به کار می‌رفتن. توی محرم و صفر هم تعزیه اجرا می‌شد و هم سفره‌ی احسان پهن می‌کردن؛ برای همین فضاهای نشستن و تماشای مراسم توی این مجموعه کنار هم قرار گرفتن.

• سه ارسیِ سه‌دهانه‌ی رو به حیاط رو ببین؛ بالای اون‌ها نقش‌های اسلیمی و نوشته‌های قرآنی روی شیشه‌های رنگی کار شده.
• میون دهانه‌های ارسیِ تالار جلو، آینه‌های قدی گذاشتن که با شیشه‌های رنگیِ کنارشون ترکیب متفاوتی دارن.
• طاق‌نماهای دوطبقه، سه طرف حیاط رو گرفتن؛ سقف طبقه‌ی پایین چوبیه و بخش بالایی طاق‌های ضربی داره.
• ارسیِ هفت‌دهانه بین دو تالار، تسمه‌های زنجیری و وزنه‌های فلزی برای بالا و پایین رفتن و حفظ تعادل داره.