قلعه خور

پیشینه‌ی قلعه رو به دوره‌ی صفوی نسبت می‌دن؛ دوره‌ای که بخش مهمی از بناهای تاریخیِ خور هم به اون برمی‌گردن. قلعه توی بیست‌وپنجم اسفند ۱۳۷۹ با شماره‌ی ۳۴۶۷ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده.

قلعه برای حفاظت ساخته شده و خندقِ پیرامون، نزدیک‌شدن به دیوارها رو دشوارتر می‌کرده. قرارگرفتن روی صخره هم اختلاف ارتفاعِ بیشتری با زمین اطراف به وجود می‌آورده؛ توی این دژ، بلندیِ طبیعیِ زمین و سازه‌ی خشتی با هم نقش دفاعی داشتن.

• بنا روی صخره‌ای با حدود پنج تا ده متر بلندی قرار گرفته و پایه‌ی سنگی، اون رو از زمین اطراف بالاتر برده.
• بدنه‌های خشتی و گلیِ باقی‌مونده، سطحی خاکی و فرسوده دارن؛ تفاوت اون‌ها با تکیه‌گاهِ سنگی رو نگاه کن.
• بخش‌های بلندِ دیوار با روزنه‌ها و بازشوهای کوچیک دیده می‌شن؛ برای نزدیک‌دیدن جزئیات وارد قسمت ناپایدار نشو.

خندقِ دور قلعه نشون می‌ده دفاعِ یه دژ کویری فقط با بالا‌بردن دیوار تأمین نمی‌شده. مانعِ پیرامونی و صخره‌ی زیر بنا هم بخشی از طراحیِ حفاظتیِ اون بودن.