رباط راونیز

قدمت رباط رو با توجه به تزئینات سردرش به دوره‌ی تیموری و سده‌ی نهم هجری نسبت می‌دن. بنا توی ۲۷ بهمن ۱۳۸۷ با شماره‌ی ۲۴۶۵۹ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده.

این رباط یکی از توقفگاه‌های مسیر گرگان به نیشابور بوده. کاروانسراها به مسافرها و چهارپایان فرصت استراحت بین منزل‌های راه می‌دادن. این رباط شترخانه و حیاط داشته، ولی امروز بیشتر بخشی از دروازه‌اش پابرجاست.

• بخش باقی‌مونده‌ی دروازه با سنگ و ساروج ساخته شده؛ از فاصله‌ی امن به مصالح و پیوند اون‌ها نگاه کن.
• سردرِ باقی‌مونده نشونه‌ی اصلی تشخیص رباطه؛ تزئینات همین بخش توی نسبت دادن بنا به دوره‌ی تیموری نقش داشتن.
• نوروزتپه نزدیک رباط قرار گرفته و همراه محوطه‌ی سنگ، بخشی از چشم‌انداز آثار راونیز رو می‌سازه.

کلنل ادوارد ییت هم توی توصیف قدیمی خودش، راونیز رو ویران دیده بود؛ شترخانه و حیاط به‌سختی قابل تشخیص بودن. پس خرابی بنا مال این سال‌ها نیست و از خیلی وقت پیش شروع شده.