رباط قلی

پیشینه‌ی بنا به دوره‌های تیموری و صفوی پیوند داره و ساخت اون رو به امیرعلیشیر نوایی نسبت می‌دن. رباط توی بیست‌وپنجم آذر ۱۳۷۵ با شماره‌ی ۱۸۰۶ به فهرست آثار ملی ایران اضافه شده. توی دوره‌های بعد هم مسافرها از این توقفگاه بین‌راهی استفاده می‌کردن.

حجره‌های دور حیاط برای استراحت کاروان‌ها بوده و دو شاه‌نشین توی شمال شرقی و جنوب غربی حیاط، فضای استراحت بزرگ‌ترها و سرکاروان‌ها رو فراهم می‌کردن. رباط علاوه بر مسیر تجارت، توی راه سفر زیارتی مشهد هم قرار داشته و برای توقف شبانه اهمیت داشته.

• سنگ‌های رنگیِ بدنه با ملات گچ کنار هم قرار گرفتن؛ رنگ سبز و کبود رو کنار قرمز و بنفش پیدا کن.
• ورودی شرقی بقایای کتیبه‌ای بالای خودش داره؛ بخشی از نوشته از بین رفته.
• دو برج کنار ورودی قرار گرفتن؛ برج جنوبی آسیب بیشتری دیده و نباید وارد بخش فرسوده شد.
• چهار ایوان توی چهار طرف حیاط و حجره‌های دور اون، بخش اصلی فضای داخلی رو می‌سازن.
• دو شاه‌نشینِ گوشه‌های شمال شرقی و جنوب غربی، از فضاهای شاخص کنار حیاطن؛ دیدن داخل به امکان ورود بستگی داره.