آتشکده اسپاخو

بنا رو با توجه به مصالح و شکل معماری، به دوره‌ی ساسانی نسبت می‌دن. استفاده از لاشه‌سنگ و ساروج و ترکیب گنبد و ایوان از شواهد این نسبت هستن. آتشکده در ۳ بهمن ۱۳۵۶ با شماره‌ی ۱۵۷۹ به ثبت ملی رسید.

این بنا به‌عنوان آتشکده شناخته می‌شه. وجود آتشدان و سوراخ وسط سقف گنبد برای خروج دود با این کاربری ارتباط دارن، هرچند مردم محلی گاهی اون رو کلیسا صدا می‌زنن.

• دیوارهای لاشه‌سنگی با ملات ساروج که بدنه‌ی بنای مستطیلی رو تشکیل می‌دن.
• ایوان بلند ورودی شرقی با قوس گهواره‌ای که به سمت گنبدخانه راه می‌ده.
• گنبدخانه در بخش غربی بنا که همراه ایوان، طرح اصلی ساختمان رو می‌سازه.
• ورودی‌های دیوار شمالی و جنوبی با طاق‌های کلیدی که از ویژگی‌های معماری بنا هستن.
• سوراخ وسط سقف گنبد که برای بیرون رفتن دود از فضای آتشدان بوده.