آرامگاه بابا قدرت

این آرامگاه رو مربوط به دوره‌ی صفوی می‌دونن و توی ۱۷ مرداد ۱۳۸۳ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده. توی سال‌های ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ هم برای محوطه‌ی اطرافش راه‌پله ساختن و محوطه رو سامان دادن.

فضای اصلی برای زیارت و رسیدن به محل دفن استفاده می‌شه. مردم روستاهای اطراف، صاحب آرامگاه رو بابا حسین، معروف به بابا قدرت، می‌دونن و اون رو از نوادگان امام محمدتقی می‌شناسن.

• هشت حجره توی فضای داخلیِ سازه‌ی داخل کوه دیده می‌شن؛ به تفاوت این فضا با اتاق‌های یه آرامگاه معمولی نگاه کن.
• انتهای فضای داخلی به یه در کوچیک و کم‌ارتفاع می‌رسه که مسیر محل دفن از اون می‌گذره.
• جای گرفتن زیارتگاه توی کوه، بخش اصلی چهره‌ی اون رو می‌سازه؛ موقع نزدیک شدن، ارتباط ورودی با بدنه‌ی کوه رو ببین.

به گفته‌ی مردم محلی، حجره‌های داخل سازه جای نشستن خود بابا قدرت بودن. همین باور به حجره‌های کوچیکِ کنار مسیر یه معنای محلی داده.