آرامگاه شیخ محمد رشیدالدین بیدوازی

تاریخ دقیق ساختش معلوم نیست، ولی بنا رو به دوره‌های ایلخانی و تیموری نسبت می‌دن. کارشناس‌های مرمت اون رو بنایی سنگی از سده‌ی نهم هجری می‌دونن. این آرامگاه توی ۲۷ دی ۱۳۷۷ با شماره‌ی ۲۱۹۲ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده و توی دوره‌های بعد هم مرمت شده.

این بنا آرامگاه شیخ رشیدالدین محمد بیدوازیه و برای مردم منطقه جای زیارته. بدنه‌ی هشت‌ضلعی توی قسمت بالاتر به فضای دایره‌ای زیر گنبد تبدیل می‌شه و چوب‌های داخل جرزها به استحکام اون کمک می‌کنن. دیدن این تغییر شکل از دیوارها به گنبد، بخش جالب تماشای فضای داخلیه.

• هشت ضلعِ بدنه‌ی سنگی رو از بیرون دنبال کن؛ شکل بنا با یه اتاق چهارگوش معمولی فرق داره.
• هشت نورگیر روی ضلع‌های بنا برای روشن کردن فضای داخل ساخته شدن؛ جای اون‌ها رو دور بدنه ببین.
• محراب، داخل آرامگاه و توی ضلع جنوبی قرار گرفته.
• کتیبه‌ای به خط ثلث توی بنا هست؛ بدون دست زدن به سطح، از نزدیک نگاهش کن.