پل مشیر

پل توی دوره‌ی ناصرالدین‌شاه قاجار به دستور ابوالحسن‌خان مشیرالملک و با معماری محمدرحیم شیرازی به‌طور کامل مرمت و بازسازی شد. استفاده از اون تا اواخر دوره‌ی پهلوی اول ادامه داشته و توی چهارم مرداد ۱۳۷۸ با شماره‌ی ۲۴۱۱ به فهرست آثار ملی ایران اضافه شده.

پل گذرگاهی روی رودخونه‌ی دالکی بوده و توی مسیر ارتباطی شیراز و بوشهر کار می‌کرده. دهانه‌ها اجازه می‌دادن جریان آب از زیر پل رد بشه و مسیر حرکت بالاتر از رود قرار بگیره. توی کنار این مسیر، کاروانسراهایی هم برای توقف مسافرها وجود داشتن.

• شش دهانه‌ی پل رو از نقطه‌ی امن کنار رود ببین؛ ردیف قوس‌ها شکل اصلی این گذرگاه رو می‌سازه.
• درازای پل حدود صدوسی متره؛ امتداد طولانی بدنه رو کنار عرض رودخونه نگاه کن.
• بدنه‌ی سنگی و طاق‌های پل رو از هم تشخیص بده؛ همین بخش‌ها توی برنامه‌ی مرمت نیاز به رسیدگی داشتن.
• بلندترین دهانه حدود یازده متر و چهل سانتی‌متر ارتفاع داره و تفاوت مقیاس اون با سطح رود قابل توجهه.