پل آق قلا

بنای پل رو بیشتر به دوره‌ی صفوی نسبت می‌دن، هرچند بعضی‌ها پایه‌هاش رو از دوره‌ی سلجوقی می‌دونن و تاریخ دقیق شروع ساختش معلوم نیست. این پل توی ۲۷ خرداد ۱۳۵۱ با شماره‌ی ۹۱۹ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شد.

پل راه ارتباطی بخش شمالی و جنوبی شهر بوده و توی بافت قدیمی آق‌قلا قرار گرفته. دهانه‌های قوسی، وزن گذرگاه رو به پایه‌ها می‌رسونن و فضای زیر پل رو برای گذر آب باز می‌ذارن؛ ترکیبی از راه عبور مردم و سازه‌ای که باید جریان رودخونه رو هم تاب بیاره.

• چهار دهانه‌ی شناخته‌شده‌ی پل طاق جناغی دارن؛ نوک تیز قوس‌ها رو کنار هم و بالای مسیر رودخونه ببین.
• آجر مصالح اصلی بدنه‌ست و ملات گچ و آهک رو برای اتصال اون‌ها به کار بردن؛ ردیف آجرها توی لبه‌ی طاق‌ها مشخصه.
• پل نزدیک هفتادوشش متر طول داره و روی گرگان‌رود کشیده شده؛ از کنار رود، قوس‌ها و امتداد گذرگاه رو با هم می‌بینی.

بعد از طغیان گرگان‌رود و پیداشدن ترک توی دیوارهای جانبی، باستان‌شناس‌ها سراغ بررسی پل رفتن. کاوش سال ۱۳۹۲ دو طاقِ مدفون زیر رسوب و دو ردیف پلکان آجری رو آشکار کرد که از دو طرف به بستر رود می‌رسیدن؛ پل بیشتر از چهار دهانه‌ی معروفش بوده.