پارک ملی گلستان

پارک مجموعه‌ای از جنگل، ارتفاعات، دره‌ها، رودخانه‌ها و چشمه‌هاست. ارتفاع بخش‌های اون از حدود چهارصد تا دوهزاروچهارصد متر تغییر می‌کنه و همین اختلاف، محیط‌های طبیعی متفاوتی به وجود آورده. پلنگ، خرس قهوه‌ای، مرال و قوچ و میش از جانورهای این منطقه هستن.

• نواحی جنگلی مرطوب‌تر و بخش‌های شرقی کم‌باران‌تر که دو محیط متفاوت در یک پارک به وجود آوردن.
• آبشار آق‌سو و آبشار جنگل گلستان که از آبشارهای شاخص این محدوده هستن.
• رودخانه‌های مادرسو، زاو و قرتو که در بخش‌های مختلف پارک جریان دارن.
• چشمه‌هایی مثل گلشن، گلستان و آق‌سو که بخشی از آب‌های طبیعی پارک رو تشکیل می‌دن.
• ارتفاعات و دره‌های آلمه و آق‌سو که در کنار جنگل‌ها، تنوع زمین و چشم‌انداز پارک رو نشون می‌دن.

این منطقه از سال ۱۳۳۶ با نام آلمه وایشکی تحت حفاظت قرار گرفت و چند بار نام و محدوده‌اش تغییر کرد. در سال ۱۳۵۴ به‌عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره شناخته شد و بعد از انقلاب نام پارک ملی گلستان رو گرفت.