غار علیصدر

غار دالان‌های پیچ‌درپیچ و دهلیزهای زیادی داره و آب‌های داخلش به هم می‌رسند و یه دریاچه تشکیل می‌دن. کانال‌های آبی به اندازه‌ای بازند که قایق‌های معمولی ازشون عبور می‌کنند. سنگ‌های این منطقه رو به دوره‌ی ژوراسیک نسبت می‌دن و لایه‌های آهکی و شیست در ساختار زمین‌شناسی اون دیده می‌شه.

• دریاچه و کانال‌های به‌هم‌پیوسته داخل غار، مسیر قایق‌سواری بین دالان‌ها و تالارهای مختلف رو شکل می‌دن.
• دالان‌ها پیچ‌درپیچ‌اند و دهلیزهای متعددی از فضای اصلی جدا می‌شن؛ همه‌ی غار یه تالار یک‌دست نیست.
• دهانه‌ی غار در سال ۱۳۵۳ به عرض پنج متر و ارتفاع سه متر باز شد تا ورود بازدیدکننده‌ها ممکن بشه.
• برای بخش پیاده‌روی، قسمتی از کف غار رو بتن‌ریزی کردند و در کنار مسیر آبی، راه خشکی ساختند.
• روشنایی داخل غار از زمان آماده‌سازی برای بازدید عمومی تأمین شد؛ گردش در این فضای زیرزمینی فقط متکی به نور دهانه نیست.

اهالی از قدیم غار رو می‌شناختند و حتی آب اضافی نهر رو به داخلش می‌بردند تا برای فصل گرما ذخیره کنند. بالا آمدن آب، ورود رو دشوار کرده بود. بعد از پایین رفتن سطح آب، گروهی چهارده‌نفره از کوهنوردهای همدان در سال ۱۳۴۲ کاوش برنامه‌ریزی‌شده‌ای انجام دادند.