حمام حاج آقا تراب

کتیبه‌ی سردر، تاریخ ساخت رو سال ۱۲۳۰ خورشیدی توی زمان ناصرالدین‌شاه نشون می‌ده. بنا با وجود تعلق به دوره‌ی قاجار، به سبک گرمابه‌های صفوی ساخته شده و اسم حاج‌آقا تراب رو با خودش داره. این اثر توی سال ۱۳۵۵ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده.

حمام از بینه، میان‌در و گرم‌خونه تشکیل شده؛ بینه جای رخت‌کندن و استراحت بود و میان‌در، اون رو به بخش گرم وصل می‌کرد. راهروها و هشتی‌ها نمی‌ذاشتن دما و رطوبت دو فضا ناگهان جابه‌جا بشه. زیر بنا هم بخش‌هایی برای سوخت و گرم‌کردن آب و هدایت گرما در نظر گرفته شده بود.

• بینه‌ی چهارگوش با سکوهای نشستن دورش، محل آماده‌شدن برای حمام بوده؛ حفره‌های زیر سکوها جای کفش بودن.
• نورگیرهای بالای سقف گنبدی، روشنایی رو از بالا به فضای حمام می‌رسونن؛ مسیر نور روی دیوارها رو دنبال کن.
• راهرو و هشتیِ بین فضاها رو ببین؛ این پیچ‌وخم‌ها مرز بخش سرد و گرم رو شکل می‌دادن.
• سردر ورودی کتیبه‌ای با نام بانی و تاریخ ساخت داره؛ دیدن اون، گردش توی داخل بنا رو به زمان ساخت پیوند می‌ده.