مسجد جامع سرابی

این مسجد به دوره‌ی قاجار تعلق داره و توی سال ۱۳۸۰ ثبت ملی شده. توی مرمت سال ۱۳۸۸، سطح‌های داخلی رو لایه‌برداری و بخش‌های آجری رو مرمت کردن؛ بام و کف و حیاط ورودی هم توی همون مرحله رسیدگی شد. ظاهر بنا، نتیجه‌ی ساخت قدیمی و نگهداری توی دوره‌های بعده.

مسجد توی حاشیه‌ی خیابون امام حسینِ محله‌ی سرابی قرار گرفته و محل نماز و گردهماییِ مردم محله بوده. همسایگیِ اون با بقعه و حمام، نشون می‌ده فضای مذهبی و نیازهای روزمره چطور کنار هم جا می‌گرفتن. هنگام گردش، نام مسجد جامع سرابی رو کامل بگو تا با مسجد جامعِ کنار بازار تویسرکان اشتباه نشه.

• بدنه‌های آجریِ فضای داخل از بخش‌های مرمت‌شده‌ی مسجد هستن؛ اگه ورود ممکن بود، بافت سطح آجرها رو نگاه کن.
• حیاط ورودی، فضای مکث پیش از داخل‌شدن به مسجده؛ از همین قسمت ارتباط بنا با گذر محله رو ببین.
• بقعه‌ی امامزاده ابراهیم کنار مسجده و حمام تاریخی سرابی توی کوچه‌ی پشت اون قرار گرفته؛ جای این سه بنا رو نسبت به هم پیدا کن.

مرمت مسجد فقط رسیدگی به نما نبود؛ رطوبت‌زدایی و کف‌سازی هم توی برنامه قرار داشت. بخش زیادی از دوام یه بنای قدیمی به همین کارهایی بستگی داره که مثل تزیینات به چشم نمیان، اما از بدنه و فضای داخل نگهداری می‌کنن.