مسجد امام اصفهان

ساخت مسجد سال ۱۰۲۰ هجری قمری به دستور شاه عباس اول شروع شد و تزیین‌هاش در زمان شاه صفی تموم شد. معمارش استاد علی‌اکبر اصفهانی بوده و کتیبه‌هاش رو خوشنویس‌هایی مثل علیرضا عباسی نوشتن. مسجد ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شماره‌ی ۱۰۷ ثبت ملی شد و همراه میدان نقش جهان توی فهرست میراث جهانی یونسکو هم هست.

شاه عباس این مسجد رو برای شادی روح جدش، شاه طهماسب، ساخت. سردرش رو به شماله تا با میدان جور باشه، ولی محراب باید رو به قبله باشه؛ برای همین بعد از سردر یه دهلیز گرد ساختن که جهت بنا رو بی‌اینکه به چشم بیاد می‌چرخونه.

• دور گنبد بزرگ ۵۲ متری، کتیبه‌ای با خط ثلث سفید روی کاشی لاجوردی کشیده شده.
• دو مناره‌ی ۴۸ متری کنار ایوان جنوبی، اسم محمد و علی رو با خط بنایی بارها روی بدنه‌شون تکرار کردن.
• شبستان غربی با کاشی هفت‌رنگ تزیین شده و محرابش از معروف‌ترین محراب‌های اصفهانه.
• توی مدرسه‌ی جنوب غربی، یه سنگ ساده‌ی مثلثی روی زمین هست که شیخ بهایی حسابش کرده و ظهر واقعی اصفهان رو توی چهار فصل نشون می‌ده.