باغ فین

باغ فعلی به دوره‌ی شاه عباس اول صفوی برمی‌گرده و در زمان شاه صفی و شاه عباس دوم گسترش پیدا کرده. خلوت کریمخانی در دوره‌ی زندیه اضافه شده و فتحعلی‌شاه قاجار هم بناهای تازه‌ای به مجموعه افزوده. بنابراین همه‌ی عمارت‌های باغ از یه دوره نیستن.

باغ برای حضور دربار و اعیان استفاده می‌شده و طراحی اون عمارت، درخت و جریان آب رو به هم وصل می‌کنه. آب چشمه‌ی سلیمانیه ابتدا پشت باغ جمع می‌شه و اختلاف ارتفاعش با جوی‌ها، آب رو بدون نیاز به بالا کشیدن با دست به فواره‌ها می‌رسونه.

• کوشک صفوی وسط باغ قرار داره و بخشی از نقاشی‌های اون در دوره‌های بعد آسیب دیده یا زیر گچ رفته.
• کوشک قاجاری در انتهای باغ با نقاشی‌های سقفی و دیواری قرار گرفته و روی محور تقارن عمارت صفوی نیست.
• جوی‌های کاشی فیروزه‌ای آب رو بین حوض‌ها جابه‌جا می‌کنن و فواره‌ها از اختلاف سطح آب استفاده می‌کنن.
• حوض جوشان، خروج آب از حفره‌های کف حوض رو نشون می‌ده و با حوض‌های آبِ راکد فرق داره.
• سروهای همیشه‌سبز در کنار تعداد کمتری چنار قرار دارن؛ درخت‌ها هم جزئی از طرح باغ هستن.