کاروانسرای چاه کوران

کاروانسرا به اواخر دوره‌ی قاجار برمی‌گرده و سال ۱۳۷۹ وارد فهرست آثار ملی ایران شد. توی سال ۱۴۰۲ هم همراه با کاروانسراهای دیگه توی پرونده‌ی «کاروانسراهای ایرانی» ثبت جهانی شد. سال ۱۴۰۴ هم مرمتِ بنا با کارهایی مثل اندودکاری، بندکشی و استحکام‌بخشی شروع شد.

اینجا برای توقف کاروان‌هایی ساخته شده بود که مسیر خراسان رو طی می‌کردن. فضای اقامت مسافر، جای نگهداری چهارپا و محل کار کاروانسرادار از نیازهای چنین بنایی بودن. پشت فضاهای اقامتیِ جبهه‌های شرقی و غربی، اصطبل قرار گرفته و کنار دالان ورودی هم جاهایی برای اقامت کاروانسرادار ساخته بودن.

• روی سردر ورودی، گنبدی گرد روی چهار ستون آجری قرار گرفته و بین ستون‌ها طاق‌نماهای باز دیده می‌شه.
• حیاط مرکزی و ایوانچه‌های پیرامونش رو کنار هم ببین؛ این فضاها بخش مهمی از جای استراحت مسافرها بودن.
• مصالح اصلی بنا آجر چهارگوش و ملات خاک‌آهکه؛ نظم بندهای آجر رو توی سطح دیوارها دنبال کن.
• کاروانسرا روی پشته‌ای شنی، میان تپه‌های بلند قرار گرفته و بستر رود فصلی از سمت شمال اون می‌گذره.