کاروانسرای کوزه گران

بنا به اواخر دوره‌ی قاجار برمی‌گرده و روز ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۰ با شماره‌ی ۳۸۶۲ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده. سال ۱۳۸۹ رواق‌ها، دیوارها، سقف و ستون‌های دوقلوی اطراف حیاط مرمت شدن، ولی بنا بعدها دوباره آسیب دید.

سرا با عرضه و نگهداری کوزه و محصول‌های سفالی پیوند داشته و لحاف‌دوزهای بازار هم برای دوخت لحاف از اون استفاده می‌کردن. دو ورودی بزرگ، بنا رو به بازار و کوچه‌ی منتهی به میدان قلعه وصل می‌کردن. احتمال می‌دن یکی از درها بیشتر برای ورود کالا بوده؛ این برداشت رو نباید کاربری قطعیِ هر در دونست.

• ستون‌های دوقلوی دور حیاط اصلی، از ویژگی‌های مشخص بنا هستن؛ جفت بودن ستون‌ها رو از بخش امن و مجاز نگاه کن.
• رواق‌های اطراف حیاط، فضای میانی رو به بخش‌های سرپوشیده وصل می‌کنن؛ تکرار دهانه‌ها رو توی نمای داخلی دنبال کن.
• دو ورودی بزرگِ سرا، یکی به بازار و دیگری به کوچه‌ی منتهی به میدان قلعه راه دارن؛ مسیر پیوند بنا با بازار رو ببین.

نام کوزه‌گران از پیوند سرا با سفال و کوزه خبر می‌ده، ولی استفاده‌ی لحاف‌دوزها باعث شد نام دیگه‌ای هم پیدا کنه. این دو اسم، خاطره‌ی دو پیشه رو توی یه بنا نگه داشتن؛ همه‌ی سراهای قدیمی با یه کاربری ثابت به زندگی ادامه ندادن.