قلعه کشیت

قلعه رو به دوره‌ی سلجوقی نسبت می‌دن و سال ۱۳۸۶ وارد فهرست آثار ملی ایران شده. درباره‌ی قدمت بیشتر هم روایت‌هایی هست، ولی تاریخ دقیق آغاز ساخت معلوم نیست. این بنا از زمین‌لرزه آسیب دیده و باید اون رو به‌عنوان یه اثر آسیب‌دیده دید، نه دژی با همه‌ی بخش‌های سالم.

قرار گرفتن قلعه بالای دره، امکان دیده‌بانی و کنترل پیرامون رو فراهم می‌کرده. قلعه‌ها به مردم و نگهبان‌ها پناه می‌دادن و بلندی، دید به راه‌های نزدیک رو بیشتر می‌کرد. برای درک نقش این بنا، جای اون نسبت به روستا و دره رو هم نگاه کن؛ بخشی از معنای یه دژ توی همین جایگاهه.

• بقایای قلعه رو برفراز دره ببین؛ اختلاف ارتفاع بنا با محیط پایین‌تر، جایگاه دفاعی اون رو روشن‌تر می‌کنه.
• سنگ بزرگ میان قلعه، موضوع روایت محلیه؛ دیدنش رو با راهنمایی اهالی دنبال کن و برای پیدا کردنش وارد بخش‌های ناپایدار نشو.

اهالی می‌گن سنگی که توی قلعه‌ست از آسمون افتاده، چون اندازه‌اش از درهای ورودی بزرگ‌تره. این یه باور محلیه و اندازه‌ی سنگ به‌تنهایی منشأ آسمونی اون رو ثابت نمی‌کنه؛ جذابیت ماجرا توی قصه‌ایه که نسل‌به‌نسل نقل شده.