آتشکده کرمان

ساختمون آتشکده رو سال ۱۳۰۳ خورشیدی، توی دوره‌ی پهلوی اول ساختن. این بنا توی خیابون زریسف، خیابون برزو آمیغی قرار داره و سال ۱۳۸۰ هم وارد فهرست آثار ملی ایران شده. قدمت ساختمون رو نباید با پیشینه‌ای که برای آتش نقل می‌کنن یکی گرفت.

آتشکده جای نیایش زرتشتیانه و نگهداری آتش توی اون معنای آیینی داره. مجموعه فقط به اتاق آتش محدود نمی‌شه؛ موزه‌ی مردم‌شناسی، کتابخونه و سالن اجتماعات هم داره. این کنار هم بودن کمک می‌کنه نیایشگاه رو هم به‌عنوان فضای مذهبی بشناسی، هم جایی برای آشنایی با فرهنگ یه جامعه.

• اتاق آتش، بخش آیینی مجموعه‌ست؛ موقع دیدنش به حریم نیایش و فاصله‌ای که مسئول مجموعه تعیین می‌کنه احترام بذار.
• موزه‌ی مردم‌شناسی زرتشتیان توی همین بنا جا گرفته و بخش فرهنگی بازدید رو کنار فضای نیایش قرار می‌ده.

توی روایت نقل‌شده از کتاب «زرتشت و زرتشتیان»، پیشینه‌ی این آتش رو به روزگار ساسانی و پرستشگاهی توی استخر پیوند می‌دن. روایت از جابه‌جایی زرتشتیان به ترک‌آباد و شریف‌آباد یزد بعد از حمله‌های مغول هم می‌گه؛ این پیشینه‌ی دینی و رواییِ آتشه، نه تاریخ ساخت بنای کرمان.