غار ماهی‌کور

دهانه‌ی غار با آب‌های زیرزمینی ارتباط داره و ماهی‌ها گاهی به نزدیکی سطح آب میان. کپورماهی کور، بدنی صورتی و دو جفت سبیلک داره؛ گونه‌ی دیگه بدون رنگدانه و فلسه و سه جفت سبیلک داره. این تفاوت‌ها برای شناخت علمیِ زیستگاه مهمن؛ شاید توی یه بازدید همه‌شون رو نبینی.

ارزش این غار فقط توی شکلِ سنگ‌ها نیست؛ یه زیستگاه طبیعی برای ماهی‌های سازگار با تاریکیه. صید برای نگهداری توی آکواریوم، یکی از تهدیدهای این ماهی‌ها بوده. کنار دهانه آروم بایست و چیزی توی آب نریز؛ برای دیدن ماهی، آب رو به هم نزن یا موجود زنده‌ای رو از محل بیرون نیار.

• حفره‌ی آبیِ دهانه رو ببین که راه ارتباطِ سطح با آب‌های زیرزمینیه؛ همون محیطی که ماهی‌ها توش زندگی می‌کنن.
• اگر ماهی‌ها نزدیک سطح بودن، بدن روشن و سبیلک‌هاشون رو از بیرون آب تماشا کن؛ توی بعضی از اون‌ها رنگ صورتی دیده می‌شه.
• تفاوت دو نوع ماهی رو فقط با مشاهده دنبال کن؛ کپورماهی دو جفت سبیلک داره و نوع دیگه سه جفت.

ردِ پیدا کردن این ماهی‌ها با ساخت راه‌آهن پیوند خورده. دو طبیعی‌دان دانمارکی توی سال ۱۳۰۸ همراه مجریانِ پروژه‌ی راه‌آهن به منطقه اومدن و کنار روستای لون با ماهیِ کور روبه‌رو شدن؛ ماجرایی که بعدها پژوهشگرهای دیگه رو هم به این کوهستان کشوند.