تپه ماسور

پیشینه‌ی محوطه رو از دوران پیش از تاریخ تا دوره‌ی ساسانی می‌دونن، ولی تاریخ دقیقِ آغاز زندگی توی اون روشن نیست. تپه توی ۱۹ دی ۱۳۵۶ با شماره‌ی ۱۵۵۳ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده.

تپه‌های باستانی می‌تونن حاصل انباشته‌شدن بقایای زندگی و ساخت‌وساز توی دوره‌های مختلف باشن. ارزش این محوطه‌ها فقط توی چیزهایی نیست که روی سطح دیده می‌شه؛ جابه‌جاکردن خاک یا برداشتن یه تکه سفال می‌تونه رابطه‌ی اون با لایه‌های اطراف رو از بین ببره. ماسور هم برای شناخت پیشینه‌ی سکونت توی محدوده‌ی خرم‌آباد اهمیت داره.

• برآمدگی خاکی تپه رو توی مقایسه با زمین اطراف ببین؛ شکلِ تپه، نمای اصلیِ این محوطه‌ی باستانیه.
• بافت مسکونی محله‌ی ماسور دورِ محوطه قرار گرفته؛ نزدیکی خونه‌ها به تپه، هم‌جواری زندگی شهری و اثر تاریخی رو نشون می‌ده.

آزادکردن حریم تپه سال‌ها با مسئله‌ی خرید و تخلیه‌ی خونه‌های اطراف گره خورده بود. توی دهه‌ی هشتاد و نود، بخشی از این املاک رو خریدن و توی سال ۱۴۰۰ هم فصل دیگه‌ای از ساماندهی رو برای بخش‌های آزادشده برنامه‌ریزی کردن؛ سرگذشتی که نقش گسترش شهر توی حفاظت از یه محوطه‌ی قدیمی رو نشون می‌ده.