امامزاده قاسم

تاریخ دقیقِ ساخت روشن نیست، ولی بنای بقعه رو به سده‌ی هشتم قمری و دوره‌ی ایلخانی نسبت می‌دن. روی در و حاشیه‌های ضریح، تاریخ‌هایی از دوره‌های مختلف وجود داره که از تعمیر و تغییرِ بنا خبر می‌دن. مجموعه با شماره‌ی ۱۷۵۷ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده.

این مجموعه به‌عنوان زیارتگاهِ امامزادگان قاسم و زید شناخته می‌شه و نامِ روستا هم از همین بقعه گرفته شده. برای بازدید، هم حرمتِ فضای عبادی مهمه و هم توجه به جزئیاتِ تاریخی؛ فضای گنبدخانه، ایوان و ورودی هر کدوم بخشی از شکلِ مجموعه رو می‌سازن.

• گنبدِ دوپوش رو از بیرون و، اگر ورود مجاز بود، از داخل ببین؛ شکلِ مخروطیِ بیرون با پوششِ کرویِ داخل فرق داره.
• درهای چوبیِ گره‌دار رو نگاه کن؛ کتیبه‌های چوبی هم از جزئیاتِ تاریخیِ این مجموعه‌ان.
• گچ‌بری‌های ایوان‌ها و نوشته‌های روی اون‌ها رو بدون دست‌زدن به سطحِ تزئینات تماشا کن.
• کاشی‌کاریِ ازاره‌ی گنبدخانه، بخشِ پایینِ دیوارها رو پوشونده و کنارِ گچ‌بری‌ها یه جنس و رنگِ متفاوت داره.