دژ لمسر

تاریخ دقیق ساخت دژ معلوم نیست، ولی شیوه‌ی ساخت و مصالحش رو به دوره‌ی ساسانی و سده‌های نخست اسلامی نسبت می‌دن. قلعه توی دوره‌ی اسماعیلی‌ها شهرت زیادی پیدا کرد و بعد از دژ حسن صباح، از پایگاه‌های مهم اون‌ها توی الموت بود.

لمسر جای استقرار و دفاع بوده و موقعیتش امکان نگهبانی از راه‌های غربیِ الموت رو فراهم می‌کرده. برای موندن توی محاصره، فقط دیوار بلند کافی نبوده؛ جمع‌کردن آب بارون، نگهداری آب و ذخیره‌ی غلات هم به اندازه‌ی استحکامات اهمیت داشته. وسعت قلعه حتی اجازه‌ی کشت محدود رو هم می‌داده.

• از دیوارهای دولایه‌ی قدیمی فقط بقایایی مونده؛ سنگ‌های بزرگِ به‌کاررفته توی اون‌ها رو از مسیر امن نگاه کن.
• بخش اصلیِ شمالی با سنگ تراشیده و دیوارهایی به ضخامت حدود ۱۲۰ سانتی‌متر ساخته شده بوده؛ بقایاش رو با دقت ببین.
• آثار سامانه‌ی آب‌رسانی و مخزن‌ها رو توی مجموعه دنبال کن؛ این بخش‌ها برای دوام زندگی روی ارتفاع لازم بودن.
• از جای امن، عمق دره‌های دو سمت رو تماشا کن؛ نینه‌رود و دره‌ی لمه دسترسی به قلعه رو از شرق و غرب دشوار می‌کردن.