شاهزاده حسین

ریشه‌ی بنای بقعه رو به دوره‌ی ایلخانی نسبت می‌دن، ولی مجموعه توی دوره‌های صفوی و قاجار هم تغییر کرده. درِ چوبیِ منبت‌کاری‌شده توی سال ۹۶۷ قمری به بنا اضافه شده و بازسازی مهمی هم توی سال ۱۰۴۰ قمری به دستور زینب بیگم، دختر شاه طهماسب، انجام شده.

بقعه محل زیارت و گردهمایی‌های مذهبیه. دو ورودی شمالی و جنوبی به صحن راه می‌دن و رواق‌های شرقی و غربی کنار فضای اصلی قرار گرفتن. این گسترشِ فضاها توی دوره‌های مختلف باعث شده مجموعه فقط یه اتاقِ آرامگاهی نباشه و صحن، رواق و تالار رو کنار هم داشته باشه.

• درِ چوبیِ منبت‌کاری‌شده رو از نزدیک نگاه کن؛ این اثر از دوره‌ی صفوی به مجموعه اضافه شده.
• ورودی بقعه مقرنس‌کاری داره و توی دوره‌ی قاجار با اضافه‌شدن تالار، شکل تازه‌ای پیدا کرده.
• داخل بقعه، کاشی‌های خشتی هفت‌رنگ و آینه‌کاریِ بدنه کنار هم کار شدن.
• زیر گنبد، کتیبه‌های خط ثلث روی زمینه‌ی لاجوردی دیده می‌شن؛ نگاهت رو از دیوارها به بالای سر هم ببر.
• ایوان‌های دور صحن و دو رواقِ بالا سر و پایین پا، گچ‌بری و کاشی‌کاری دارن.