پیغمبریه

پیشینه‌ی بنای فعلی به دوره‌ی صفوی پیوند داره و توی دوره‌های بعد هم بازسازی و تکمیل شده. اسناد وقفِ پایان سده‌ی یازدهم هجری از محترم بودن این زیارتگاه خبر می‌دن. بقعه توی هفتم آذر ۱۳۷۵ با شماره‌ی ۱۷۷۴ به فهرست آثار ملی ایران اضافه شده.

بقعه برای زیارت و برگزاری دعا و نیایش استفاده می‌شه. توی باور محلی، اینجا آرامگاه چهار پیامبره و مزار امامزاده صالح هم توی همین مجموعه قرار داره. حرم، شاه‌نشین‌ها و فضاهای پیرامونی، بخش‌های مختلف زیارتگاه رو شکل می‌دن و ورود به هر قسمت به دسترسی مجاز بستگی داره.

• چهار قوس بلند توی چهار طرف حرم قرار گرفتن و با فیلپوش‌ها، پوشش بالای فضای اصلی رو نگه می‌دارن.
• دور حرم، کتیبه‌ی سوره‌ی جمعه با خط نسخ و رنگ طلایی روی زمینه‌ی لاجوردی نوشته شده.
• چهار شاه‌نشین توی چهار جهت حرم قرار گرفته؛ تفاوت این فرورفتگی‌ها با فضای میانی رو ببین.
• سردر با دوبیتی‌ای از میرزا رحیم سامت تزیین شده؛ نوشته‌ی ورودی رو هم کنار کتیبه‌های داخل نگاه کن.