بقعه شیخ تاج‌الدین محمود خیوی

این بقعه رو به دوره‌ی ایلخانی نسبت می‌دن و تاریخ خاک‌سپاری شیخ محمود رو سال ۷۳۲ قمری می‌دونن. بنا توی شهریور ۱۳۵۲ وارد فهرست آثار ملی ایران شده. قدمت مزار، اینجا رو به بخشی از تاریخ عرفان و زندگی مذهبی منطقه تبدیل کرده.

بقعه محل یادکرد و زیارت شیخ تاج‌الدین محمود خیویه و دو قبر دیگه هم داخل اون قرار دارن. توی دیدن یه آرامگاه قدیمی، هم بنا ارزش توجه داره و هم نوشته‌ی سنگ مزار؛ چون کتیبه می‌تونه اطلاعاتی رو نگه داره که از ظاهر ساختمان فهمیده نمی‌شه.

• حجم مکعب‌شکل بنا از سنگ و آجر ساخته شده؛ ترکیب دو نوع مصالح از ویژگی‌های این آرامگاهه.
• سنگ مزارِ شیخ نوشته‌ای عربی داره که نام و لقب او و تاریخ درگذشتش رو ثبت کرده.
• داخل بقعه دو قبر دیگه هم وجود داره؛ تماشای اون‌ها به امکان و اجازه‌ی ورود بستگی داره.
• محوطه روی پیش‌آمدگی دامنه و رو به شالیزارها قرار گرفته؛ پیوند بنا با زمین‌های اطراف بخشی از منظر این زیارتگاهه.