حمام حاج صالح

بخش اصلی حمام به دوره‌ی صفوی برمی‌گرده و توی دوره‌ی زندیه قسمت‌هایی بهش اضافه کردن. حاج صالح بعدها خریدار حمام شد و اسم اون روی بنا موند؛ این به‌معنای سازنده‌بودنش نیست. حمام توی ۱۶ آبان ۱۳۷۹ با شماره‌ی ۲۸۳۰ ثبت ملی شد.

فضاهای رختکن، گرمخونه، خزینه و محل ذخیره‌ی سوخت، مراحل مختلف حموم‌رفتن رو پوشش می‌دادن. آب گرم رو با سطل از خزینه برمی‌داشتن و دیگ زیر اون آب رو گرم می‌کرد. پایین‌بودن کف بنا نسبت به معبر هم کمک می‌کرد سرمای هوای سقز کمتر وارد بشه و گرما دیرتر بیرون بره.

• ستون‌های سنگی از سه تکه تشکیل شدن و مقطع هشت‌ضلعی دارن؛ محل اتصال قطعه‌ها و حجاری بدنه رو ببین.
• توی آهک‌بری سقف و دیوارها، نقش شکار، فرشته‌ی بالدار و طرح‌های هندسی کنار هم دیده می‌شن.
• وسط گنبدها نورگیر گذاشتن تا روشنایی بیرون به فضای پایین‌تر از سطح کوچه برسه.
• توی سکوها حفره‌هایی کنده شده که جای کفش بوده؛ جزئیات ریز کنار محل نشستن رو از قلم ننداز.