حمام خان

پایان ساخت بنا رو بر اساس سنگ‌نوشته به سال ۱۲۲۰ هجری قمری و دوره‌ی امان‌الله‌خان اردلان نسبت می‌دن. حمام بعدتر مرمت و تزیین شده و به مالکیت خانواده‌ی پیرظهیری درآمده. میراث فرهنگی توی سال ۱۳۷۷ اون رو خرید و از سال بعد کار حفاظت و مرمت رو شروع کرد.

حمام با بازار ارتباط نزدیک داشته و برای شست‌وشو و نظافت استفاده می‌شده. هشتی، سربینه، فضای میانی، بخش گرم، خزینه و تون، نیازهای مختلف حمام رو تأمین می‌کردن. سربینه برای آماده‌شدن و عوض‌کردن لباس بوده و آب قنات به بخش‌های شست‌وشو می‌رسیده.

• آهک‌بری‌های شیر و طاووس، به شکل قرینه توی بخش‌های گرم و سرد تکرار شدن؛ جفت‌بودن نقش‌ها رو نگاه کن.
• نقش گل‌وگیاه، شکل‌های هندسی و پیکره‌های انسانی، سطح داخلیِ بخش‌های مختلف رو پوشوندن.
• حوض‌ها توی سربینه و بخش گرم قرار دارن؛ آب‌نماهای بازسازی‌شده‌ی روی سکوها هم از جزئیات جالب بنا هستن.
• زیر سکوها جای کفش ساخته شده؛ این فرورفتگی‌های کاربردی رو کنار تزیینات پرکار ببین.
• ترکیب طاق و گنبد بالای فضاها رو پوشونده و کفِ مرمری با سنگِ تیشه‌ایِ کناره‌ها همراه شده.