پل دوازده چشمه

تکمیل پل رو به زمان شاه عباس صفوی نسبت می‌دن و برای سازه‌ی پیشین اون هم پیشینه‌ی ساسانی ذکر شده. بنا توی دوره‌ی قاجار بازسازی شده و توی دوره‌ی پهلوی هم روی پایه‌ها و بدنه‌ی اون تعمیرهایی انجام دادن.

پل برای برقرار کردن ارتباط دو سوی هراز ساخته شده. ردیف دهانه‌ها اجازه می‌ده آب از بین پایه‌ها رد بشه و بخش‌های سیل‌برگردان کنار پایه‌ها به روبه‌رو شدن سازه با جریان کمک می‌کنن؛ اینجا نقش پل توی شکل گرفتن ارتباط شهری پیداست.

• دوازده دهانه با طاق‌های قوسی که روی پایه‌های مستطیل‌شکل ردیف شدن.
• پایه‌ها و فاصله‌های تکرارشونده بین اون‌ها که آهنگ منظمی به نمای پل دادن.
• سیل‌برگردان‌های کنار پایه‌ها که از جزئیات سازه برای مواجهه با جریان رود هستن.
• رود هراز زیر پل که مسیر اون، دو بخش شرقی و غربی شهر رو از هم جدا می‌کنه.

جیمز بیلی فریزر، جهانگرد اسکاتلندی، توی سفرش تصویری از این پل کشید. اون نقاشی با عنوان پل رودخانه‌ی بزرگ هراز توی موزه‌ی ویکتوریا و آلبرت لندن نگهداری می‌شه؛ نشونه‌ای از اینکه نمای پل برای مسافرهای قدیمی هم دیدنی بوده.