تپه گردکوه جمنان

دیرینگیِ بخش‌هایی از محوطه رو تا عصر آهن تخمین می‌زنن و توی کاوش‌ها، آثار دوره‌ی اشکانی و ساسانی هم پیدا شده. نشانه‌هایی از کارکرد نظامی توی دوره‌ی ساسانی و پس از ورود اسلام مطرحه. این مجموعه توی دهم خرداد ۱۳۸۲ با شماره‌ی ۸۸۰۳ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده.

ارزش گردکوه توی شناختِ چند دوره از زندگی و کارکردهای متفاوتِ یه محوطه‌ست. تپه‌ی بلندتر رو با نقش دفاعی و دژ نظامی مرتبط می‌دونن، درحالی‌که یافته‌های دیگه از زندگی و دفن توی محدوده خبر می‌دن. برای دیدن اینجا باید به خودِ شکل تپه‌ها و جایگاهشون توی محیط توجه کرد.

• تپه‌ی اصلی حدود بیست‌وشش متر بلندی داره؛ اختلاف سطحش با زمین اطراف، شاخص‌ترین بخشِ نمای محوطه‌ست.
• دو تپه‌ی دیگه همراه تپه‌ی بلندتر، مجموعه‌ای سه‌تایی می‌سازن؛ تفاوت اندازه‌ی برآمدگی‌ها رو از مسیر مجاز ببین.

توی کاوش‌های گردکوه، هم گورستان پیدا شده و هم ظرف‌های سفالیِ دوره‌های اشکانی و ساسانی. کنارهم‌بودن این یافته‌ها یادآور اینه که محوطه فقط جای یه دژ نبوده و بخش‌هایی از زندگی روزمره و شیوه‌ی دفن مردمان قدیم رو هم توی خودش حفظ کرده.