مسجد جامع دامغان

تاریخ دقیق آغاز بنا معلوم نیست و اون رو به پیش از سلجوقیان یا ابتدای این دوره نسبت می‌دن. بخش‌هایی از مسجد توی دوره‌ی قاجار به دستور میرزا محمدخان سپهسالار دوباره ساخته شده و حدود سال ۱۳۴۵ هم بازسازی شده. مجموعه با شماره‌ی ۸۱ ثبت ملی شده.

مسجد چهار شبستان، زیرزمین و مناره داره که از دوره‌های مختلف باقی موندن. شبستان شرقی به مسجد زیرزمینی معروفه و فضای پوشیده‌ای برای نماز فراهم می‌کنه. کنار هم قرار گرفتن این بخش‌ها، نتیجه‌ی ساخت و بازسازی بنا توی زمان‌های مختلفه.

• شبستان زیرزمینی ده ستون مربع‌شکل داره و سقفش از گنبدهای کوچیک تشکیل شده.
• توی سقف این شبستان، میانه‌ی گنبدها یکی‌درمیون بازه و به روشن شدن فضای پایین کمک می‌کنه.
• ایوان میانیِ بخش غربی از دو ایوان کناری پهن‌تر و بلندتره.
• محراب با نقش‌های هندسیِ ساده‌ی گچی و گنبد بالای محراب با نقش گل‌وگیاه تزیین شده.
• مناره‌ی مسجد، آجرکاریِ دوره‌ی سلجوقی رو توی نمای بیرونی مجموعه نشون می‌ده.