پارک ملی کویر

اینجا یه بوستان شهری نیست، بلکه محدوده‌ی بزرگی از زیستگاه‌های بیابانیه. منابع آب کمی داره و گیاه‌ها با خشکی و شوری سازگار شدن. منطقه از سال ۱۳۴۳ تحت حفاظت قرار گرفت و در سال ۱۳۵۵ به پارک ملی تبدیل شد.

• دشت‌های آبرفتی، زمین‌های سنگلاخی و بخش‌های شور و باتلاقی که چشم‌اندازهای متفاوت منطقه رو می‌سازن.
• گیاه درمنه در زمین‌های هموار و کاروان‌کش در دره‌ها و کوهپایه‌های سنگی.
• گز، گرگ‌تیغ و نی کنار چشمه‌ها و درختچه‌های بادام کوهی در کوهپایه‌ها.
• رودخانه‌ی فصلی گلو که پس‌آب جلگه‌ی ورامین رو به دشت کویر می‌رسونه.
• جاده‌ی سنگ‌فرش شاه عباسی سیاه‌کوه که از سمت گرمسار به محدوده‌ی پارک می‌رسه.

بخش‌هایی از منطقه پارک ملی و بخش‌هایی منطقه‌ی حفاظت‌شده هستن. این دو محدوده یکسان نیستن و قسمت شمالی حفاظت‌شده، نقش حاشیه‌ی محافظ پارک رو داره.