امامزاده علی بن جعفر سمنان

بنای اصلی رو به دوره‌ی صفوی نسبت می‌دن و بخشی از تزئینات و الحاقاتش توی دوره‌ی قاجار و دوره‌های بعد اضافه شده. این بقعه توی ۸ خرداد ۱۳۷۸ با شماره‌ی ۲۳۳۹ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده. توی سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ هم تزئینات بنا مرمت و بنا سامان‌دهی شد.

اینجا زیارتگاهیه منسوب به علی بن جعفر؛ مزارهایی توی قم و عریضِ نزدیک مدینه هم به اون نسبت داده شدن. صحن و ایوان، بخش‌های مهم تماشای یه مجموعه‌ی مذهبی با لایه‌های معماری متفاوت هستن.

• کتیبه‌ی زیرین ایوان اصلی با کاشی‌های هفت‌رنگ پوشیده شده؛ رنگ‌ها و کنار هم نشستن قطعه‌ها رو از فاصله‌ی مناسب ببین.
• ایوان اصلی یکی از بخش‌های شاخص بناست؛ جای کتیبه و پوشش کاشی رو نسبت به ورودی دنبال کن.
• حیاط و بناهای اضافه‌شده دور اون، بخش‌های متفاوت مجموعه رو کنار هم نشون می‌دن و نشون می‌دن که از دوره‌های مختلفن.

توی مرمت سال ۱۳۹۶، کاشی‌های تاریخی رو برای پاک کردن ملات فرسوده جدا می‌کردن و بعد با ملات هم‌جنس دوباره سر جاشون می‌ذاشتن. کاشی‌های از دست‌رفته رو هم با طرح اصلی می‌ساختن؛ برای همین کنار هم بودن قطعه‌های قدیمی و مرمتی بخشی از داستان حفظ ایوانه.