آتشکده آذرفرنبغ (کاریان)

آذرفرنبغ در دوره‌ی ساسانی از سه آتش بزرگ ایران به شمار می‌رفته و با موبدان پیوند داشته. تاریخ دقیق ساخت بنای باقی‌مونده روشن نیست. این محل در حدود ۴۲ کیلومتری جنوب غرب جویم و در مسیر تاریخی میان بندر سیراف و دارابگرد قرار گرفته.

این آتشکده جای نگهداری آتش مقدس و برگزاری آیین‌های زرتشتی بوده و به موبدان اختصاص داشته. از فضاهای بالای سکوی بنا، نشانه‌هایی از اتاق و راهرو باقی مونده که بخش‌هایی از اون‌ها فرو ریخته.

• نقشه‌ی اصلی بنا ذوزنقه‌ای بوده و ضلع‌های جلویی اون حدود پنج متر عرض داشتن.
• دیواره‌های باقی‌مونده با آجر و گل ساخته شدن.
• در دیوار بالای سکو یه حفره‌ی مثلثی دیده می‌شه که حدود سه متر از سطح سکو بالاتره.
• روی صفه‌ی آتشکده، بقایای راهروها و اتاق‌هایی هست که بخش‌هایی از اون‌ها به داخل فروریخته.

لویی واندنبرگ، باستان‌شناس بلژیکی، در کتاب باستان‌شناسی ایران قدیم نوشته که ویرانه‌های کاریان رو دیده و اون‌ها رو بقایای آذرفرنبغ، یکی از سه آتشکده‌ی بزرگ ایران باستان، دونسته.