آرامگاه آبش خاتون

در معرفی اثر، دوره‌ی صفوی برای بنا ذکر شده، ولی روایت سازنده با این تاریخ به‌روشنی سازگار نیست و سال دقیق ساخت معلوم نیست. ساختمان در گذشته سه طبقه و یه گنبد داشته؛ بعد از فروریختن گنبد و بخشی از طبقه‌ی سوم، طبقه‌ی بالایی برداشته شده.

بنا به‌عنوان آرامگاه آبش خاتون شناخته می‌شه که آخرین اتابک از اتابکان فارس معرفی شده. محل مقبره در حیاط مجموعه قرار داره و با ساختمان آجری اصلی یکی نیست.

• بدنه‌ی آجریِ چهارگوش از بخش‌های باقی‌مونده‌ی بناست.
• کتیبه‌های قرآنی با خط ثلث در بالای بنا معرفی شده‌ن.
• بخشی از کاشی‌های معرق در یه جبهه‌ی بنا باقی مونده.

این اثر در دی ۱۳۱۰ با شماره‌ی ۷۶ ثبت ملی شده. قسمت‌هایی از کاشی‌کاری داخل بنا در موزه‌ی پارس نگهداری می‌شن؛ همه‌ی تزیینات قدیمی رو نمی‌تونی سر جای اولیه‌ی اون‌ها ببینی.