آرامگاه حافظ

اولین بنا سال ۸۵۶ هجری قمری، حدود شصت و پنج سال بعد از مرگ حافظ، به دستور حاکم تیموری فارس روی قبرش ساخته شد. بعدها حاکم‌های صفوی، افشار و زند چند بار بازسازی‌اش کردن. بنای امروزی سال ۱۳۱۴ با طرح آندره گدار، باستان‌شناس فرانسوی، شروع شد و کارش تا ۱۳۱۷ طول کشید.

آرامگاه حافظه. از قدیم مردم شیراز به این محل، که بهش مصلا می‌گفتن، احترام می‌ذاشتن؛ نماز عید رو اینجا می‌خوندن و بعضی‌ها مرده‌هاشون رو هم همین‌جا خاک می‌کردن.

• سنگ قبر حافظ که یه متر از زمین بالاتره و پنج پله‌ی گرد دورشه
• گنبد مسی بالای قبر، شبیه کلاه درویش‌ها، روی هشت ستون ده‌متری
• کاشی‌کاری رنگارنگ زیر گنبد
• ایوان بیست‌ستونه به طول ۵۶ متر که باغ رو به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می‌کنه
• درخت‌های نارنج و دو حوض بزرگ مستطیلی
• غزل‌های حافظ که روی سنگ‌ها و کاشی‌ها نوشته شده