آرامگاه سعدی

بنای فعلی در اسفند ۱۳۳۰ تکمیل شد و ۱۱ اردیبهشت ۱۳۳۱ افتتاح شد. طراحی اون کار محسن فروغی با همکاری علی صادق بوده و جای بنای پیشینِ دوره‌ی زندیه رو گرفته.

اینجا در آغاز محل خانقاه و زندگیِ سال‌های پایانی سعدی بوده و بعد از درگذشتش به آرامگاه تبدیل شده. بنای امروز برای حفظ مزار و یادبود این شاعر ساخته شده.

• سنگ قبر سعدی که وسط فضای هشت‌ضلعیِ آرامگاه قرار داره.
• گنبد کاشی‌کاری و ستون‌های سنگیِ جلوی ایوان.
• کتیبه‌هایی که بخش‌هایی از نوشته‌ها و شعرهای سعدی رو دارن.
• رواقی که آرامگاه سعدی رو به آرامگاه شوریده شیرازی وصل می‌کنه.

شوریده شیرازی هم در مجموعه‌ی سعدیه دفن شده. آرامگاه اون در اتاقی کنار رواق قرار داره و کتیبه‌ی سردر، این شاعر رو معرفی می‌کنه.