قلعه بابک

پیشینه‌ی بنا رو به دوره‌ی ساسانی نسبت می‌دن و شهرت اون به بابک خرمدین برمی‌گرده. دژ در دوره‌های بعد هم محل استقرار بوده؛ سفال‌های نقش‌دار و سکه‌های پیدا‌شده، حضور در محل تا سده‌های ششم و هفتم هجری رو نشون می‌دن. این اثر در سال ۱۳۴۵ ثبت ملی شد.

قلعه برای دفاع از ارتفاعات و کنترل راه ورود ساخته شده بود. گذرگاه تنگ، برج‌های دو سوی دروازه و دره‌های اطراف، نزدیک‌شدن به اون رو دشوار می‌کردن. آب‌انبارها هم برای ذخیره‌ی آب برف و باران و استفاده در تابستان یا زمان محاصره به کار می‌رفتن.

• گذرگاه باریک پیش از دروازه که عبور از اون در بعضی قسمت‌ها فقط برای یه نفر جا داره.
• برج‌های دو سوی ورودی که یکی مخروطی و دیگری مدوره و با سنگ تراشیده و ملات ساروج ساخته شدن.
• تالار میانی و اتاق‌های اطراف اون که راه ارتباطی‌شون به فضای مرکزی باز می‌شه.
• آب‌انبارهای بخش شرقی با پوشش طاقی و دیواره‌هایی که با ساروج در برابر نفوذ آب مقاوم شدن.
• دره‌های عمیق پیرامون قلعه که بلندی محل ساخت و موقعیت دفاعی اون رو مشخص می‌کنن.