موزه هنرهای معاصر تهران

موزه در ۲۲ مهر ۱۳۵۶ با پشتیبانی فرح پهلوی افتتاح شد. کامران دیبا بنای اون رو با استفاده از فرم‌های معماری ایرانی و طراحی مدرن ساخت. هشتی، گذرگاه و نورگیرهای سقفی از عناصری هستن که در طرح ساختمان به کار رفته‌ان.

موزه برای نگهداری و نمایش هنر نوگرا شکل گرفت و آثاری از هنرمندان ایرانی و خارجی رو در مجموعه‌اش داره. مسیر گالری‌ها طوری طراحی شده که بازدیدکننده به‌آرامی از سرسرای اصلی پایین بره و در پایان دوباره به نقطه‌ی شروع برگرده.

• نورگیرهای خمیده‌ی سقف از بادگیرهای کویری الهام گرفتن و روشنایی بیرون رو به داخل هدایت می‌کنن.
• دیوارهای بیرونی از سنگ‌های نارنجی و بتن ساخته شدن و حجم‌های بسته و کم‌پنجره دارن.
• راهروی مارپیچ با شیب ملایم، گالری‌ها رو به هم وصل می‌کنه و بازدید رو به سطح پایین‌تر می‌بره.
• اثر «ماده و فکر» نوریوکی هاراگوچی در پایین مسیر، با روغن و فولاد ساخته شده و سطحی بازتابنده مثل آینه داره.