حرم شاه عبدالعظیم

بنای آرامگاه پیشینه‌ای طولانی داره و در دوره‌های آل‌بویه و سلجوقی تغییر کرده. بخش‌های مهمی از صحن و ایوان به دوره‌ی صفوی مربوط می‌شن. قاجارها هم مجموعه رو گسترش دادن و پوشش طلایی گنبد در زمان ناصرالدین‌شاه انجام شد.

مجموعه برای زیارت آرامگاه عبدالعظیم حسنی و دو امامزاده‌ی کنار اون شکل گرفته. عبدالعظیم از راویان حدیث و نوادگان امام حسن بوده که به ری اومد و همین‌جا درگذشت. اطراف حرم هم در طول زمان به محل دفن اشخاص مختلف تبدیل شده.

• فضای اصلی آرامگاه در پایین چهارگوشه‌ست و با طاق‌های گوشه‌ای به هشت‌ضلعی و سپس شانزده‌ضلعی تبدیل می‌شه.
• گنبد روی همین بخش چندضلعی قرار گرفته و فضای داخلی زیر اون با آینه‌کاری پوشیده شده.
• صندوق آرامگاه تاریخ ۷۲۵ هجری قمری داره و از آثار قدیمی مجموعه به حساب میاد.
• لوحه‌های چوبی با تاریخ ۸۴۸ هجری قمری روی درهایی تازه‌تر نصب شدن؛ قدمت نوشته‌ها با خود درها یکسان نیست.
• در چوبی میان رواق شمالی و مسجد زنانه با تاریخ ۹۰۴ هجری قمری، به شیوه‌ی تیموری ساخته شده.