کلیسای ننه‌مریم

تاریخ دقیق ساخت اولیه معلوم نیست، ولی باستان‌شناس‌ها گنبدها، طاق‌ها و پایه‌های ساختمان کنونی رو به دوره‌ی ساسانی نسبت می‌دن. معماری داخل هم ترکیبی از شیوه‌های ساسانی و پارتیه. کلیسا بارها مرمت شده و در سال‌های ۱۳۴۲ و ۱۳۴۳ خورشیدی هم تعمیرش کردند؛ نمای بیرونی در این بازسازی‌ها تغییر کرده.

این بنا برای عبادت مسیحیان آشوری استفاده می‌شه و در گذشته محل دفن روحانیان هم بوده. کنار محراب فضایی برای پخت نان مقدس و حوضچه‌ای برای غسل تعمید کودکان ساخته‌اند. این بخش‌های کوچیک نشون می‌دن آیین‌های مذهبی چطور توی فضای همین کلیسا انجام می‌شده.

• درِ ورودی رو به صحن کم‌ارتفاعه و داخل کلیسا نه نیمکت هست و نه جایگاه جداگانه‌ای برای اعتراف یا وعظ کشیش.
• دو دهلیز در دو طرف دالان ورودی قرار دارند و سنگ قبرهای نوشته‌دارِ چند رهبر و روحانی مسیحی داخل اون‌هاست.
• سمت راست محراب یه دالان تنگ و کوتاه هست و در فضای کنارش اجاق دیواری برای پخت نان مقدس ساخته‌اند.
• حوضچه‌ی سنگیِ غسل تعمید کودکان داخل دیوار و کنار تنور قرار داره و جزئی از فضای آیینی کلیساست.