پل خاتون

تاریخ دقیقش معلوم نیست، ولی ساخت اون رو هم به دوره‌ی سلجوقی نسبت می‌دن و هم با نام احمدخان دنبلی پیوند می‌دن. به‌خاطر این اختلاف، بهتره شکل و اجزای پل رو از یه تاریخ قطعی جدا ببینیم. بنا توی دهه‌های گذشته مرمت هم شده.

پل برای عبور از قطور ساخته شده و توی گذشته کاروان‌هایی که از سمت عثمانی می‌اومدن از اون می‌گذشتن. پایه‌ها توی مسیر آب قرار می‌گیرن و دهانه‌ها راه عبور جریان رو باز می‌ذارند. ساخت پل جدید توی کنار اون، بخشی از سابقه‌ی تغییر مسیر ارتباطی این نقطه‌ست.

• هفت دهانه‌ی بزرگ توی امتداد پل قرار گرفته و طاق‌های اون‌ها شکل جناغی دارن.
• هفت طاق کوچک‌تر بالای پایه‌ها ساخته شدن؛ این ردیف با دهانه‌های اصلی فرق داره.
• پایه‌ها و آب‌شکن‌ها سنگی‌ان و آب‌شکن‌های مثلثی توی دو سوی پایه دیده می‌شن.
• طاق میانی از بقیه بزرگ‌تره و سطح پل از بخش میانی به دو طرف شیب ملایم پیدا می‌کنه.
• در بدنه، سنگ و آجر کنار هم به کار رفتن و بنا تزیینات پرکار جداگانه‌ای نداره.