مسجد جامع ابرکوه

بنای اصلی رو به دوره‌ی ایلخانی نسبت می‌دن و در دوره‌ی تیموری هم بازسازی شده. تاریخ ۷۳۸ هجری قمری روی محراب گچ‌بری ایوان شرقی دیده می‌شه. مسجد در سال ۱۳۱۲ خورشیدی با شماره‌ی ۱۹۷ در فهرست آثار ملی ثبت شد.

مسجد برای نماز و گردهمایی مذهبی شهر ساخته شده. شبستان‌ها، ایوان‌ها و زیرزمین، فضاهای متفاوت اون رو تشکیل می‌دن. صفه‌ی بالای زیرزمین در تابستون برای نماز استفاده می‌شده و رواق‌ها در اطراف حیاط ادامه پیدا می‌کنن.

• ورودی رو به شماله و از یه دهلیز هشت‌گوش بزرگ به حیاط مستطیلی می‌رسه.
• محراب گچ‌بری ایوان شرقی با نقش‌های گیاهی و اسلیمی و نوشته‌های نسخ و کوفی تزیین شده.
• رواق‌های دور ایوان‌ها دوطبقه هستن و طاق‌ها با قوس‌های باربرِ تویزه‌ای ساخته شدن.
• زیر حیاط، سردابه‌ای حدود ده در ده متر قرار گرفته و بخشی از ساختار چندسطحی مسجد رو تشکیل می‌ده.
• مسجد چند محراب با جنس‌های مختلف داشته؛ در کنار گچ‌بری، از سنگ مرمر و کاشی ساده هم استفاده شده.