قلعه بهستان

زمان دقیق آغاز ساخت دژ معلوم نیست و نسبت‌های متفاوتی برای پیشینه‌ی اون مطرح شده. استفاده از قلعه توی دوره‌ی اسلامی هم ادامه داشته و بنا توی سال ۱۳۵۶ با شماره‌ی ۱۴۵۸ توی فهرست آثار ملی ایران ثبت شده.

سازنده‌ها با کندن سنگ، اتاق‌ها رو به وجود آوردن و بعد اون‌ها رو با دالان و راه‌پله به هم وصل کردن. فضاهای مختلف قلعه به جای چیدن دیوار از بیرون، با خالی کردن بخش‌هایی از خود کوه ساخته شدن؛ همین روش، شکل خاص بنا رو توضیح می‌ده.

• دیواره‌ی بیرونی با حفره‌های پایین و ستون‌هایی که بعضی به هم پیوسته و بعضی جدا افتادن.
• دهانه‌ی اتاق‌ها و دالان‌های کنده‌شده توی سنگ که بخش‌های مختلف دژ رو به هم وصل می‌کردن.
• بقایای پلکان‌های زیگ‌زاگیِ دو سمت قلعه که مسیرهای دسترسیِ قدیمی بودن.
• شکل‌های قارچیِ فرسایشی با بخش باریک زیرین و سنگ پهن‌تر بالای اون‌ها.

بعضی از مردم محلی، اینجا رو «تخت دیو» می‌گفتن و باور داشتن دیوها روی تخته‌سنگ‌های صاف بالای ستون‌ها استراحت می‌کنن. این یه روایت محلی درباره‌ی شکل عجیب سنگ‌هاست، نه توضیح تاریخیِ سازنده‌های قلعه.