کاروانسرای دودهک

بنا رو به دوره‌ی صفوی نسبت می‌دن، اما شیوه‌ی معماریش به دوره‌ی سلجوقی شباهت داره و تاریخ دقیق ساخت روشن نیست. ایوان‌های جنوبی و غربی هم بعد از شکل‌گرفتنِ بنای اصلی اضافه شدن. این تفاوت مرحله‌ها رو باید توی دیدن مجموعه در نظر گرفت.

اتاق‌ها برای مسافرها بودن و گوشه‌های مختلف، کار یکسانی نداشتن؛ دو گوشه برای نگهداری بار و دو گوشه برای اصطبل استفاده می‌شدن. آب‌انبار زیرزمینی هم زیر ایوان شرقی قرار داشته. برج‌های دیده‌بانی، امنیتِ این توقفگاه رو کنار نیازهای روزمره‌ی کاروان تأمین می‌کردن.

• برج‌های دیوارهای شمالی، شرقی و غربی رو از بیرون ببین؛ نقشِ مراقبت از توقفگاه توی شکل بنا مشخصه.
• بعد از دروازه، ایوانی قرار گرفته که با پله به حیاط می‌رسه؛ اتصال فضای ورودی و محوطه‌ی میانی رو دنبال کن.
• اتاقِ نمازخونه کنار ایوان، سقف گنبدی داره؛ شکل پوشش اون رو با فضاهای دیگه مقایسه کن.
• ایوان‌های جنوبی و غربی، فرورفتگی‌هایی توی دیوار دارن؛ جزییات همین قاب‌ها رو از نزدیک نگاه کن.
• پایه‌ها با سنگ رودخانه و ساروج ساخته شدن و بخش‌های بالاتر آجری‌ان؛ تفاوت مصالح رو توی بدنه ببین.