مسجد جامع ساوه

تاریخ دقیقِ ساخت اولیه معلوم نیست و از کهن‌ترین یافته‌های مجموعه، کتیبه‌های سده‌ی چهارم قمری هستن. گنبدخونه به سده‌های چهارم و پنجم، مناره به سده‌ی ششم و ایوان غربی به سده‌ی هشتم نسبت داده شده. این تفاوت‌ها نشون می‌دن مسجد توی یه زمان کوتاه به شکل امروز نرسیده.

مسجد با صحن، شبستان‌ها، ایوان‌ها و گنبدخونه، فضای باز و بسته‌ی نیایش رو کنار هم جمع می‌کرد. اضافه‌شدن محراب‌ها و تزیینات توی دوره‌های بعد، نقش مذهبیِ بنا رو ادامه داده. برای شناخت مجموعه، از صحن شروع کن و جای گنبد جنوبی، ایوان غربی و مناره‌ی بیرون رو نسبت به هم پیدا کن.

• محراب‌ها کتیبه‌های عمودی و افقی با خط کوفی و ثلث دارن؛ نوشته‌ها سه سمتِ بخش‌هایی از محراب رو گرفته‌ان.
• شبستان‌ها و دهلیزهای آجری، چشمه‌های طاق‌دار دارن؛ امتداد قوس‌ها رو از محل مجازِ بازدید نگاه کن.
• ایوان بلندِ غربی میان شبستان‌ها قرار گرفته و دو طرفش درگاه‌های باریک و کوتاه دیده می‌شن.
• گردنِ گنبد جنوبی با کاشی تزیین شده؛ سطح کاشی رو کنار بدنه‌ی بنا و فضای باز صحن ببین.