مناره مسجد جامع ساوه

مناره رو به دوره‌ی سلجوقی نسبت می‌دن و توی سال ۱۳۱۰ وارد فهرست آثار ملی ایران شد. نیمه‌ی بالایی اون از بین رفته و علت اصلی این تخریب روشن نیست. برای شناخت قدمت، باید دوره‌ی ساخت رو از تاریخ ثبت ملی و تغییرهای بعدی جدا دونست.

مناره توی معماری مسجد، جای بلندِ اعلام اذان و نشونه‌ای برای پیداکردن مجموعه توی شهر بوده. توی این بنا هم راه‌پله‌ی داخلی وجود داره، اما وجود پله به معنی مجازبودن ورود نیست. از بیرون می‌شه هم شکل برج رو دید و هم رابطه‌ی اون با مسجد جامع ساوه رو شناخت.

• پایینِ بدنه‌ی مناره ساده‌ست؛ این بخش رو با نقش‌های آجریِ قسمت بالاتر مقایسه کن.
• نقوش آجریِ بالای بدنه با کنار هم نشستن آجرها شکل گرفتن؛ برای دیدن جزییات، از فاصله عکس بگیر.
• ارتفاع باقی‌مونده حدود ۱۴ متر و قطر بدنه ۳٫۵ متره؛ حجم برج رو کنار مجموعه‌ی مسجد نگاه کن.
• بدنه با آجر و ساروج ساخته شده؛ بخشِ قطع‌شده‌ی بالای برج، کامل‌نبودن مناره رو نشون می‌ده.